ต้องอยู่คนเดียวอีกครั้ง ไม่อยากจะฟังเรื่องราวใดๆ
เฝ้าบอกกับใจที่อ่อนล้า ว่าจบกันทีความรักที่ฉันทุ่มเทไป
ไม่มีเหลือ ไม่มีแล้ว ความหวังเป็นเพียงดังลมที่พัดไป
ผ่านเลยไปเพียงชั่วคราว ได้แต่ฝัน ตื่นลืมตาไม่พบเธอ
เมื่อเธอไม่รักก็หมดความหมาย
จะให้ฉันหน้าด้านรอเธอคงไม่ไหว
ในเมื่อความรักไม่อาจจะบังคับใคร
นอกจากตัวฉันที่หลงรักเธอเพียงผู้เดียว
เธอจะรักใครไม่ผิด ไม่รักฉันก็ไม่ผิด แต่ผิดที่ฉันดันรักเธอ